بر اساس گزارش حسابرس قانونی باشگاه پرسپولیس، این باشگاه در مسیر افزایش سرمایه به ۴۸۰۰ میلیارد تومان قرار دارد تا از شمول ماده ۱۴۲ قانون تجارت (مربوط به انحلال شرکتها) خارج شود. این افزایش سرمایه که عمدتاً از طریق تجدید ارزیابی داراییهای ثابت و تبدیل مطالبات صورت میگیرد، اگرچه وجوه نقد جدیدی وارد باشگاه نمیکند، اما برای بقای قانونی این شرکت بورسی ضروری تشخیص داده شده است.
ضرورت افزایش سرمایه: فرار از دام انحلال قانونی
موضوع افزایش سرمایه پرسپولیس در پی ثبت زیان انباشته ۱۶۰۰ میلیارد تومانی این باشگاه مطرح شد. بر اساس قانون، زمانی که زیان انباشته یک شرکت از نصف سرمایه آن فراتر رود، ذیل ماده ۱۴۲ قانون تجارت قرار میگیرد و در معرض انحلال قرار دارد. برای خروج از این وضعیت، باشگاه دو مسیر را در پیش گرفته است:
۱. تبدیل مطالبات حالشده سهامداران
۲. تجدید ارزیابی بخشی از داراییهای ثابت مشهود (عمدتاً ورزشگاههای درفشیفر و شهدای گمنام)
هدف از این اقدام، افزایش ۳۷۰۰ میلیارد تومانی سرمایه و رساندن آن به حدود ۴۸۰۰ میلیارد تومان است.
هشدارهای حسابرس: افزایش سرمایه بدون ورود نقدینگی و با داراییهای توقیفشده
حسابرس قانونی در گزارش خود، ضمن تأیید ضرورت این افزایش سرمایه، نقاط ضعف جدی آن را نیز برشمرده است:
- عدم ورود وجوه نقد: این افزایش سرمایه فاقد جریان ورودی نقد به شرکت بوده و تأثیری بر درآمدها و هزینههای جاری ندارد. به بیان دیگر، مشکل نقدینگی باشگاه حل نخواهد شد.
- مبتنی بر فرضیات ذهنی: گزارش توجیهی باشگاه بر اساس مفروضات ذهنی درباره رویدادهای آینده تنظیم شده که ممکن است محقق نشوند.
- مشکل حقوقی داراییها: مبالغ تجدید ارزیابیشده مربوط به دو ورزشگاهی است که اسناد آنها به دلیل دعاوی حقوقی، توقیف شدهاند. این موضوع ارزش واقعی و قابلیت نقدشوندگی این داراییها را زیر سؤال میبرد.
تحلیل: نجات روی کاغذ در برابر بحران واقعی
افزایش سرمایه پیشروی پرسپولیس را میتوان نوعی «نجات اضطراری کاغذی» دانست. این اقدام دو پیامد فوری دارد:
پیامد مثبت:
- خروج از شمول ماده انحلال: باشگاه از خطر انحلال قانونی نجات مییابد و فرصت مییابد به فعالیت خود ادامه دهد.
پیامدهای منفی و هشداردهنده:
- عدم درمان بیماری مالی: زیان انباشته ۱۶۰۰ میلیارد تومانی و مشکل نقدینگی باشگاه پابرجا خواهد ماند. افزایش سرمایه، صورتهای مالی را موقتاً زیباتر میکند، اما جریان درآمدی پایدار ایجاد نمیکند.
- اتکا به داراییهای مشکوک: پایه افزایش سرمایه بر داراییهایی با محدودیت حقوقی (توقیف) استوار است که از شفافیت و قابلیت اتکای آن میکاهد.
- آیندهای مبهم: این گزارش نشان میدهد باشگاه برای خروج از بحران، هنوز طرح جامع و عملیاتی برای درآمدزایی و سودآوری ارائه نداده است.
چشمانداز: مجوز سازمان بورس و چالشهای پیشرو
باشگاه امیدوار است مجوز افزایش سرمایه از سازمان بورس را تا ماه آینده دریافت کند. با این حال، حتی با صدور این مجوز، چالش اصلی پرسپولیس پس از این مرحله آغاز میشود:
- جبران زیان انباشته: چگونه میتوان ۱۶۰۰ میلیارد تومان زیان را جبران کرد؟
- ایجاد مدل درآمدی پایدار: باشگاه باید به سراغ مدیریت حرفهای، توسعه منابع درآمدی غیروابسته به حامی و بهرهبرداری تجاری از برند خود برود.
- شفافسازی مالی: باید برای داراییهای مبهم و دعاوی حقوقی چارهاندیشی شود.
نتیجهگیری: فرصتی برای اصلاح یا معطلی برای بحران بزرگتر؟
افزایش سرمایه پرسپولیس یک اقدام دفاعی و انفعالی برای فرار از انحلال است. این حرکت اگر با برنامهریزی هجومی برای اصلاح ساختار مالی، کاهش هزینههای غیرضروری و ایجاد درآمد همراه نباشد، تنها بحران را به تعویق انداخته و باشگاه را در آینده با مشکلات بزرگتری مواجه خواهد کرد.
این افزایش سرمایه باید به عنوان آخرین هشدار و فرصتی طلایی برای آغاز یک تحول اساسی در مدیریت اقتصادی بزرگترین باشگاه کشور مورد استفاده قرار گیرد. در غیر این صورت، نجات روی کاغذ به زودی در برابر واقعیت میز خالی رنگ خواهد باخت. موفقیت نهایی در گرو خروج از چرخه معیوب تأمین هزینههای جاری از طریق افزایش سرمایه یا استقراض و حرکت به سمت یک بنگاه اقتصادی ورزشی پایدار است.
سیاوش بهرامی، یکی از روزنامهنگاران و تحلیلگران ورزشی باسابقه در مجله خبری ورزشکاران است. او با نگاهی تخصصی و دقیق به دنیای ورزش، همواره سعی دارد تا با گزارشها و تحلیلهای عمیق، به مخاطبان خود کمک کند تا درک بهتری از مسائل و رویدادهای ورزشی داشته باشند.